Druktest

Achtergrond en aanleiding

Een bodemwarmtewisselaarsysteem dient voor oplevering te worden onderworpen aan een dichtheidsbeproeving en sterktetest. Eerst wordt een dichtheidsbeproeving (lekdichtheid) gedaan, daarna een sterkte test.

Er zijn verschillende methoden om de beproevingen uit te voeren,  varierend van het testen van het vertikale deel van de bodemwarmtewisselaar (elke warmtewisselaar apart) en vervolgens steeds de horizontale aansluittracés (in Duitsland bijvoorbeeld met een schrijvende drukregistratie) tot het op druk brengen van het totale systeem tot één specifieke druk en deze monitoren.

Een testprotocol wat praktisch uitvoerbaar is en ook een grote mate van zekerheid geeft is al beschreven in de Novem rapportage “Kwaliteitsrichtlijn verticale bodemwarmtewisselaars” (2DEN 034, 2003) die later is overgenomen in de ISSO 73.

Dichtheidsbeproeving

De verticale wisselaars zijn vooraf, fabrieksmatig getest (U-lussen). Na installatie in de bodem en horizontaal aansluiten wordt het systeem aan een lekdichtheidstest onderworpen. Indien men kiest voor een Tichelmann principe, waarbij de lussen niet afzonderlijk af te sluiten zijn, is het aan te bevelen de wisselaars individueel te testen voordat ze op het horizontale leidingwerk aangesloten worden aangezien dit het opsporen van eventuele lekkages vergemakkelijkt. Aangezien de warmtewisselaar met water wordt gevuld voordat deze wordt ingebracht, is de eenvoudigste methode deze op druk te brengen en van een manometer te voorzien bij het inbrengen in het boorgat.

De defintieve dichtheidsbeproeving wordt uitgevoerd op alle wisselaars, inclusief horizontale leidingen.

Methode 1

Deze methode is het eenvoudigste. Nadat de warmtewisselaars in het boorgat zijn ingebouwd, horizontale aansluitingen zijn gemaakt en aangesloten op de verdereler/verzamelaar wordt het systeem op de verdeler/verzamelaar gespoeld en op druk gebracht. De druk is groter dan de normale bedrijfsdrukt (bv. 3 – 4 bar). Op de verdeler/verzamelaar is de druk middels een manometer afleesbaar, indien de druk niet daalt is het systeem lekdicht.

Deze methode is toepasbaar in de woningbouw met individuele bodemwarmtewisselaarsystemen (maximaal één à twee bodemwarmtewisselaars)

Methode 2 (ISSO 73 / 2DEN 034)

De dichtheidsbeproeving wordt uitgevoerd op elke individuele parralelle set wisselaars, inclusief horizontale leidingen. Voor de test wordt het systeem voorgespoeld en wordt het debiet gecontroleerd, het systeem mag geen verstoppingen vertonen. De dichtheidsbeproeving geschied als volgt:

Onderstaande parameters dienen bij dergelijke drukproeven geregistreerd te worden.

Tabel.jpg
Voorbeeld rapportage druktest

Sterktetest

De mechanische sterktetest is vooral bedoelt om mogelijk slechte lassen in de verbindingen of ernstig beschadigde leidingen op te sporen. Praktijkproeven (Groenholland, niet gepubliceerd) hebben uitgewezen dat een slechte las of beschadigde leiding goed kan worden opgespoord bij een druk gelijk aan of iets lager dan de drukklasse. De sterktetest wordt uitgevoerd bij minimaal 80% van de drukklasse, gedurende een uur mag de druk niet meer dan 10% dalen.

Keuzemogelijkheden

 

A B C
Dichtheidstest Gehele systeem, 1 drukniveau In secties, 1 drukniveau ISSO 73 (drukstappen)
Sterktetest Normale werkdruk 80% druklasse 1,5 x drukklasse

Tabel 1: Verschillende methoden voor dichtheidsbeproeving en sterktetest

Sidebar