Privaatrecht: eigendom, gebruik grond, interferentie

Recht van opstal

Wat is recht van opstal?

“Een recht van opstal is dat iemand het recht heeft om een gebouw, ander bouwwerk of planten of bomen in, op of boven een stuk grond of een gebouw te plaatsen, terwijl de grond of het gebouw niet van hem is.

De formele definitie is als volgt: het recht van opstal is een (zakelijk) recht om in, op of boven een onroerende zaak van een andere persoon gebouwen, werken of beplantingen in eigendom te hebben.

De opstaller is de persoon die het recht van opstal heeft. Dat betekent dat hij in of op een stuk grond of een gebouw van een ander een gebouw of werk mag plaatsen of iets mag planten en hier de eigenaar van wordt.”
(Bron: Kadaster Opstalrecht– begrippen “Recht van Opstal” en “Opstaller”, geciteerd op 29-12-2016)

Waarom recht van opstal?

Wanneer je een bouwwerk, zoals een putbehuizing, op een stuk grond bouwt, vindt er normaal gesproken ‘natrekking’ plaats: de eigenaar van het stuk grond wordt ook eigenaar van het bouwwerk.

Het recht van opstal wijkt af van de normale regels van natrekking: is er een recht van opstal, dan kan de opstaller deze zaken in eigendom hebben zonder dat hij eigenaar is van de grond.

Vastleggen recht van opstal

Het recht van opstal is geregeld in artikel 101 van Boek 5 van het Burgerlijk Wetboek.

Een recht van opstal wordt door middel van een notariële akte (akte van vestiging) ingeschreven in het kadaster. In deze akte worden tevens de afspraken rondom het recht van opstal vastgelegd. De wet geeft vrijwel geen verplichtingen aan die de beide partijen ten opzichte van elkaar hebben, je bent dus redelijk vrij in het maken van afspraken.

Afspraken die gebruikelijk worden opgenomen zijn: de duur van het recht van opstal, opzegging van het recht van opstal, het terugkerend betalen van een geldsom (retributie) van de opstaller aan de eigenaar.
(Bron: wetten.overheid.nl/BWBR0005288/2014-01-01#Boek5_Titeldeel8_Artikel101, geciteerd op 29-12-2016)

Sidebar